Όλοι είμαστε ξεχωριστοί με ιδιαιτερότητες και αδυναμίες
Όλοι ξυπνάμε ξαφνικά στη μέση του πελάγου
Όλοι με τα βαρκάκια μας τα χιλιομπαλωμένα
Χωρίς να ξέρουμε που είμαστε
Χωρίς να ξέρουμε που πάμε
Αφημένοι στην τύχη και στη μοίρα να μας οδηγούν ίσια στην τρικυμία
Συντρίμμια όλα γύρω μας από παλιά ναυάγια
Κι εμείς μαζεύουμε κομμάτια ξύλα και υλικά για να μπαλώσουμε τη βάρκα
Κι όλο μαζεύουμε κι όλο μπαλώνουμε
Κι όλο μαζεύουμε κι όλο μαλώνουμε
Κι όποιος απομακρύνεται γίνεται στόχος και σκοπός για τους άλλους να τον διαλύσουν ή να τον επαναφέρουν
Το νησί που αναζητάς
στη θάλασσα είναι στεριά
μια όαση στην ερημιά να ξαποστάσεις
Δεν είναι κήπος μυστικός
ούτε λιμάνι ούτε σταθμός
να αφοπλιστείς και να γεράσεις
Κύματα μύρια ανέντιμα χτυπάνε τη σχεδία
Κι ο ναυαγός παλεύοντας με τους ναυαγισμένους
Ψάχνει στο δρόμο ένα νησί για τους ευτυχισμένους
Να κοιμηθούν να ονειρευτούν ν’ αλλάξουνε πορεία
20080608
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
